In mijn vorige post heb ik iets gedeeld over een overgangsproces, dat veel mensen die ervoor gekozen hebben om in dit leven te ontwaken nu doormaken. Veel Lichtdragers zijn aan het oefenen om de wil en het vuur van het ego, dat gedurende honderden levens voortkwam uit het ‘willen overleven en het moeten winnen’, nu vanuit overgave te laten versmelten met een veel liefdevollere Wilskracht die in de goddelijke schepping aanwezig is. Deze hoger- frequente Wilskracht kun je eigenlijk pas echt voelen wanneer de illusies en de afleidingen, die je in jouw dagelijks leven naar je toe krijgt vanuit ‘de oude wereld’, je niet meer kunnen boeien noch voeden.
Misschien ken je de Tarot kaart ‘de Hogepriesteres’ waarop de zuilen van Boaz en Jachin afgebeeld staan, als een Poort die je vanuit de dualiteit naar een hoger bewustzijn kan brengen. De zuilen Boaz en Jachin vormden de ingang van de Tempel van Salomo. Boaz betekent ‘in hem is kracht’, en Jachin betekent ‘hij zal vestigen’. Hoe je de Tempel betreedt, tussen de zuilen door, hangt af van jouw bewustzijn, van het geaard zijn in je lichaam, van je innerlijke balans en van jouw spirituele krachten die er voor zorgen dat je kunt overstijgen wat jou nog in het beperkte bewustzijn van de derde dimensie wil houden. De Hogepriesteres duidt erop dat je er aan toe bent om je leven vanuit jouw Bronverbinding te gaan leven, je intuïtie te vertrouwen en jouw eigen, innerlijk verborgen kennis durft te leven en te delen.
Deze Tarotkaart past goed bij onze huidige processen. Watt het is een grote omwentelingstijd voor de mens! Velen herkennen zich in de Hogepriesteres, in het verlangen om nog meer vanuit de eigen Lichtkracht aanwezig te kunnen zijn.
Tijdens een afstemming waarin dit verlangen krachtig naar boven kwam, kwam Sint Franciscus door met beelden en een boodschap. Meestal krijg ik via beelden een soort compacte versie van een uitgebreide boodschap door. Deze was voor mij zo waardevol dat ik die graag deel. Misschien herken je wat hij duidelijk maakte over ‘het oude leven willen achterlaten’ en het nieuwe willen omarmen…
Franciscus was een jongeman die in materieel opzicht geen zorgen hoefde te hebben; hij kon de luxe stoffenhandel van zijn vader overnemen. Maar hij weigerde om zijn vader op te volgen, en daarmee ook alle rijkdom vanuit zijn familie. Daardoor werd hij onterfd en verstoten. Ver weg van huis, al zwervend, werd hij zich er bewust van dat hij niet gekomen was om zich in aardse rijkdom te wentelen. In zijn hart sluimerde een veel groter verlangen naar het helder krijgen van zijn missie en die te gaan leven.
Tijdens de afstemming geeft hij me het beeld dat hij een deur dicht doet. Aan de achterkant van de deur, dus waar hij vandaan kwam wat hij nu heeft afgesloten, staat groot geschilderd: ‘3D’. En aan de kant van waar hij nu staat, staat ‘5D’.
Hij laat me meeluisteren naar wat hij heeft achtergelaten. Ik hoor een enorm geroezemoes aan de kant van de 3D; gewoon om gek van te worden! Het voelt zo belastend daar, en daarom ging hij ook graag weg, de natuur in en naar de dieren. Ik voel door hem heen:
“Ik wil alleen maar… het geluid van God horen”. Want dat was en is de enige manier om volledig in de verbinding te kunnen komen; door … te luisteren naar de klanken van de Schepper, in de natuur.
Hij vertelt: ‘Het waren alleen maar de klanken van liefde, van harmonie waarmee ik in mijn ware kracht kon komen. Alleen daardoor zou als mens kunnen leren om zelf ook de klanken van God te gaan spreken. Dus moest ik eerst herinnerd worden aan die frequenties en die vibraties. En ik werd ziek in die andere wereld waar ik vandaan kwam. Mijn hele systeem verzwakte daardoor, door die wereld achter die poort.’
Weer verschijnt er een beeld, en ik zie nu: het is een poort, het is een ronde poort. Hij zegt: ‘Het vrat me op, het leven aan die andere kant van de poort. Het was ook zo leeg in mijn beeld.’ Ik zag hoe hij probeerde om zijn missie aan die andere kant van de deur vorm te geven. Maar hij moest eerst zelf helemaal één worden met het licht van God. En dan was hij in staat… om in het licht te blijven als hij iets voor anderen ging doen.
Daarmee legt hij nu ook uit waarom veel Lichtdragers zich nu eigenlijk gewoon zo snel leeg voelen. Hij zegt: ‘De pot met goud moet eerst gevuld worden. Maar dan met hemels goud. En daarom zonderde ik me af.
Hij toont mij een… oude sleutel, zo’n hele grote oude poortsleutel met die mooie krullen boven aan het handvat, en zegt: ‘Hier hebben jullie alvast de sleutel. Het is de sleutel van het hemels koninkrijk. Maar om dat te kunnen ervaren, vraagt het om… totale overgave aan de goddelijke wil van je hart. Iedere keer als je wat doet wat je hart wil… dan groeit je vermogen om lief te hebben. Om liefde te ontvangen. Vanuit 5D. Niet meer vanuit 3D.’
Weer toont hij me de poort, en zegt: Dat is een schijnparadijstuin. Het is een aardse paradijstuin gericht op aardse rijkdom. Maar het is een gevangenis als je aankomt op het punt van ontwaken. Pas als je door die poort heen gaat dan kom je bij je vrijheid, en dan mag je gewoon je hart volgen. Daar zit ook de vreugde, daar kun je de wijde wereld in en daar is alles mogelijk. Er zullen er wel een paar blijven roepen achter die poort. Aan de kant van de 3D van ‘Ja maar… !’. Zij gaan steeds harder roepen totdat ze hun eigen roep horen. En dan komen ze in hun eigen proces. Daar hoeven jullie niks mee want dat wordt door God geleid.’
‘Ga maar op je Ster staan, zegt hij. Dat is de Ster van… een hele lange lijn van de DNA van je voorouders, van je zielenfamilie. Die zijn er allemaal klaar voor om met je te gaan meewerken. Om door je heen, vanuit het Licht, met jou mee te werken.
Veel mensen zijn met zóveel anderen die nu hier, in hogere dimensies, aanwezig zijn verbonden. Iedereen kijkt er vreugdevol naar uit om samen het Lichtwerk op aarde voort te kunnen zetten, ongeacht waar men is! Je hoeft maar aan hen te denken, of als je weer, hun namen te noemen en dan … dan stroomt er alweer licht van hen naar je toe.’
Tot slot gaf Franciscus mij energetisch zijn staf… om daarmee een dikke punt in een lange lijn van vele levens te zetten. Het overleven en zwoegen is klaar. Er is nu een breekpunt, wat hij zó herkent vanuit zijn eigen leven! Hij zegt nog: ‘Ga in overgave en herinner je de verbindingen met ons vanuit vele vorige levens. Doe niets meer wat je verzwakt. Het is de bedoeling dat je naar je Lichtkracht gaat. Zie die staf waarmee je die in de grond verankert…. En vraag mij gerust om leiding als je het zelf even niet meer weet …’.
Moge zijn boodschap velen bemoedigen om zo liefdevol mogelijke keuzes te gaan maken!
Mieke